Złote jabłko.

Steve Jobs, Ingvar Kamprad, Richard Branson, Mark Zuckerberg – to nie tylko przykłady twórców wielkich marek, to również Wielcy Bohaterowie ponowoczesnych mitologii.
Jednak choć nowoczesność mają za plecami, jako postaci ikonicznie, charyzmatyczni przywódcy i twórcy „nowego ładu”, symbolicznie reprezentują figury konieczne dla ciągłości Wielkiej Opowieści. Podtrzymują tym wiarę w sensowność podejmowanych działań. Wpisują je w kosmiczny ład i porządek. Wypełniają tym samym pustkę po religii (realizując przy okazji wysoką marżę) i dają namiastkę nadziei zbawienia – lub choćby intensywnie doraźnego pocieszenia.

Współczesny mit bohaterski jeśli ma być odtwarzany na serio, w swojej strukturze nie powinien odbiegać od uniwersalnego „monomitu” (zob. Kości zostały rzucone). Bohater powinien więc przechodzić kolejno poprzez wszystkie symboliczne etapy samo-realizacji. Inaczej opowieść stanie się nie pełna przez co straci pierwotny sens.

A ziemia toczy, toczy swój garb...

Reszl jaśnieje.
Władze Reszla przejęte ideą marketingu terytorialnego wzięły sobie do serca mantrę „Wyróżniaj się lub zgiń” . Jedno im się nawet z drugim skojarzyło.
Nie ugięły się więc przed krytyką minister Radziszewskiej i nie zrezygnowały z pomysłu rekonstrukcji ostatniego w Europie spalenia kobiety na stosie. Wg burmistrza Reszla jest to “pokazanie faktu historycznego”.
Przygotowania do tego niezwykłego wydarzenia zajęły tym razem dwa lata.
Publiczność była mocno zawiedziona zbyt małym realizmem przedstawienia (zob. relację).
Moda na rekonstrukcje bitew i innych “faktów historycznych” nabiera zatem rozpędu.
Może jest to idea np. dla Mogilan k. Krakowa? – odtworzenie scenek z wbijania na pal byłoby równie widowiskowe.

Złudzenie postępu (o zawartości kofeiny w koli).

Firma Theodore Hildebrand & Sohn założona została w Berlinie, w roku 1817. Firma zajmowała się produkcją czekolady, kakao czy kawy. Jej właściciele widzieli w czekoladzie duży potencjał i starali się tworzyć innowacyjne - jak na swoje czasy - produkty. To właśnie Hildebrand, Kakao- und Schokoladenfabrik GmbH wprowadziło na rynek w latach 30-tych markę Scho-Ka-Kola.

Premiera tego “czekoladowego energizera” (czekolada, kofeina, ekstrakt z orzechów kola) odbyła się podczas kontrowersyjnej Olimpiady Letniej w Berlinie (1936). Produkty tej marki podczas II Wojny Światowej wchodziły w skład prowiantu pilotów Luftwaffe. Na pokłady podwodnych statków czekoladki zabierane były również przez załogi U-Bootów. Po wojnie (późne lata 60-te) fabryka Hilderbrandów trafiła do firmy Stollwerck.

O tym jak Erni Mleczarz anarchię stłumił – nie tylko w UK. (Political Fiction).

David Cameron przerywając wakacje w Toskanii był mocno podirytowany zachowaniem części londyńskiej młodzieży, która wyległa na ulice by podpalać budynki i samochody, wybijać witryny, rabować sklepy i w inny sposób wyrażać niczym nieuzasadnioną (?) agresję.
Widocznie niewdzięczna ta młodzież niewiele zapamiętała z jego płomiennego przemówienia pt. „Civility and Social Progress” (kwiecień 2007). Zawarty w tej mowie manifest „Społecznej Odpowiedzialności” brzmiał - jak mu się wówczas wydawało - bardzo sensownie i przekonująco.
Dla przypomnienia wybrane fragmenty:

Czy Breivik zostanie Człowiekiem Roku?

Jesteś łupem.
Celem.
Zdobyczą.
Żerem, albo czym tam chcesz.
Zależnie od tego jak sobie przetłumaczysz tytuł płyty niejakiego Morrisseya z 2004 roku:

You Are The Quarry.

Dwa utwory z tej płyty znalazły się nawet w ‘secie’ wykonanym podczas niedawnego koncertu w Warszawie (zob. wpis).
Słowa rzucone do publiczności podczas właśnie tego występu uczyniły z Mozzera cel medialnych ataków.
Ale Morrissey sam jest sobie winien. Od dawna ściąga na siebie kłopoty na własne życzenie. Śpiewał zresztą: „Trouble Loves Me”
Taka samosprawdzająca się przepowiednia.